Interview met secretaris Rom Steensma

Sinds kort zijn Stichting Vriendenkring van Oud-Dachauers, Stichting Nederlands Dachau Comité en Stichting Nationaal Dachau Monument samengegaan tot de nieuwe Stichting Nederlands Dachau Comité. Door samen de handen ineen te slaan, kunnen we nog beter de herinnering aan Dachau in leven houden en laten weten wat we nu nog van de herinnering kunnen leren. Een onderdeel van onze nieuwe opzet is een vernieuwde website en Facebook-pagina, waarmee we de verhalen van Dachau ook aan een nieuwe generatie kunnen blijven doorgeven. In dat kader zullen we regelmatig berichten plaatsen op beide kanalen, zodat je op de hoogte blijft van het Nederlands Dachau Comité. Hieronder lees je het allereerste bericht, een interview met onze voorzitter, Rom Steensma.

 

Wat betekent Dachau voor jou?

De Gedenkstätte Dachau (gedenkplaats, red.) betekent voor mij de terugkeer naar het verleden, dat ik gelukkig nooit heb meegemaakt. Dat klinkt merkwaardig: terugkeer naar iets wat je nooit hebt meegemaakt. Het is voor mij echter de terugkeer naar de locatie waar mijn vader gevangen heeft gezeten en is bevrijd, de terugkeer naar de realisatie dat ik dankzij zijn ijzeren wil en doorzettingsvermogen en dankzij de hulp die hij van anderen kreeg, geboren heb kunnen worden en deze woorden kan opschrijven.

Het is ook een terugkerende realisatie van mijn onbezorgde jeugd en verdere leven, dat niet door oorlogshandelingen of oorlogstrauma’s van mijn ouders is getekend. En dat is niet vanzelfsprekend, zeker gezien de oorlogservaringen van mijn vader, met name die in Natzweiler en Dachau.

Een bezoek aan het voormalig concentratiekamp Dachau betekent voor mij het weer met eigen ogen kunnen zien van de contouren van wat ooit was: een gedegen en planmatige uitwerking van een gedachtengoed, waarvan velen nog steeds niet kunnen geloven dat je zoiets bedenkt, laat staan ook grootschalig realiseert. Dachau werkt voor mij niet alleen confronterend, maar ook relativerend, ontnuchterend en als aanmoediging om van dit verleden te leren en dat door te geven.

Hoe ben je met het Nederlands Dachau Comité in aanraking gekomen?

Door de activiteiten van mijn vader: hij was medeoprichter van het NDC (1965) en nauw betrokken bij de realisatie van het internationaal monument op de Gedenkstätte Dachau (1968) en het Nationaal Dachau Monument (1996).

Wat hoop je vanuit het Nederlands Dachau Comité te bereiken?

Ik hoop mee te helpen met het opzetten van een structuur voor het NDC, die volgende generaties kunnen gebruiken om de eigen geschiedenis te raadplegen en die te benutten bij voorlichting, in de breedste zin van het woord.

Waarom is herdenken en herinneren vandaag nog van belang?

Door je af te sluiten van het verleden verarmt je blik op het heden. De overvloed aan informatie die ons dagelijks bereikt, is lastig om zodanig te filteren, dat die niet alleen maar leidt tot frustratie over wat we van de geschiedenis niet hebben geleerd. Het op evenwichtige wijze herinneren aan een periode in onze recente geschiedenis, die we in de toekomst ten koste van alles moeten proberen te vermijden, is essentieel. De jongere generaties spelen daarin een cruciale rol. Gelukkig blijkt er bij die jongere generaties steeds meer belangstelling te zijn voor de ervaringen van hun grootouders en overgrootouders. Ook zij moeten eraan herinnerd blijven, dat de verdediging van onze democratie en vrijheid ook voor hen een zware verantwoordelijkheid is.

Dit jaar staat de Dachaulezing in het licht van Carel Steensma. Wat betekent dit voor jou?

Het betekent een spotlight op zijn boeiende leven, niet alleen uit oogpunt van oorlog en verzet maar ook om de rode draad in zijn leven te zien: principieel, met oog en inlevingsvermogen voor alle generaties, zonder vooringenomenheid ten opzichte van andersdenkenden, zelfs niet in de meeste barre omstandigheden.

Wil je meer te weten komen over de activiteiten van het Nederlands Dachau Comité? Neem dan een kijkje op de agenda op onze website of stuur een e-mail naar info@dachau.nl indien je een vraag hebt.