Herdenken is geen terugblik die ons losmaakt van het heden—het is een opdracht die ons juist met beide benen in de werkelijkheid van vandaag plaatst. De geschiedenis van Dachau confronteert ons met wat er kan gebeuren wanneer menselijkheid verdwijnt en onverschilligheid de ruimte krijgt. Juist daarom blijft het noodzakelijk om stil te staan, te luisteren en door te geven.
In het bijzonder zijn het de persoonlijke verhalen die deze geschiedenis tastbaar maken. Tijdens de herdenking op 18 april 2026 staan wij door een toespraak van Hans Suijs stil bij het indrukwekkende levensverhaal van Cis Suijs die de ontberingen van meerdere concentratiekampen doorstond en in Dachau het langst verbleef. Haar veerkracht en moed herinneren ons eraan hoe kwetsbaar vrijheid is, en hoe krachtig de menselijke geest kan zijn onder de zwaarste omstandigheden.
Daarnaast horen wij het verhaal van Kees Sietsma, die in zijn boek Vier namen de geschiedenis van zijn familie reconstrueert. Zijn zoektocht naar het lot van zijn drie broers en een oom—waarvan slechts één Dachau overleefde — laat zien hoe keuzes in tijden van onderdrukking generaties lang doorwerken. Het zijn verhalen die ons niet alleen raken, maar ons ook vragen stellen: wat betekent het om verantwoordelijkheid te dragen, toen en nu?
Na afloop van de herdenking bent u van harte welkom bij de Boswinkel voor een informele reünie. Bestuurslid Lodewijk van Vliet zal daar stilstaan bij het persoonlijke verhaal van zijn vader Lo van Vliet, die gevangen zat in zowel het buitenkamp Allach als in Dachau. In deze meer persoonlijke setting is er ruimte voor ontmoeting, gesprek en het delen van herinneringen—een waardevol moment van verbinding na de officiële herdenking.
Nu de generatie ooggetuigen vrijwel verdwenen is, rust de taak van herinneren steeds nadrukkelijker op ons allen. In een tijd waarin polarisatie en uitsluiting opnieuw zichtbaar zijn, klinkt de boodschap van “nooit weer” urgenter dan ooit.
Wij nodigen u van harte uit om op 18 april 2026 samen met ons te herdenken bij het Nationaal Dachau Monument in het Amsterdamse Bos. Niet alleen om stil te staan bij het verleden, maar ook om ons bewust te blijven van de verantwoordelijkheid die wij delen: het beschermen van vrijheid, waardigheid en menselijkheid.Laten we blijven herdenken. Laten we blijven leren. En laten we samen waken over de waarden die ons verbinden.
Wimar JaegerVoorzitter Nederlands Dachau Comité